Moeilijkheidsgraad: sterster

Glazuursamples maken

Onder het kopje “Atelier inrichten”, heb ik opgenoemd met wat je globaal nodig hebt om een glazuur te kunnen maken. Nu komen we aan de praktijk toe, ik ga kort laten zien hoe ik m`n glazuren maak.

Ik heb in Excel een zogenoemde “proeflijst” gemaakt. Alle recepten staan daar in, met een foto in het klein van de sample (proefstukje)  die ik gemaakt heb. Zo ga ik de lijst na, welke ik nog verder wil aanpassen en welke nieuwe sample ik wil gaan maken. Die gaan in een nieuw recept naar een nieuwe kolom op dezelfde pagina. Veel samples komen door ervaring en door lezen wat grondstoffen nu eigenlijk doen. De site “Digital Fire” is daarbij één van mijn grote vrienden.

Als ik een lijst heb gemaakt, schrijf ik deze over op een papiertje waarop ik uiteindelijk ook de samples kan neerleggen zodat ik boven de samples aan kan strepen hoe vaak ik deze heb geglazuurd. Ik ben snel afgeleid dus moet ik ook heel geconcentreerd werken, dit is waarom ik alles zorgvuldig documenteer. Je wilt je recepten precies uitvoeren, zodat je op de uitkomst kunt vertrouwen.

 

Omdat ik meerdere samples per keer maak, zorg ik ook dat m`n samples netjes geprepareerd zijn. Op de achterkant zet ik met keramiekpotlood een nummer. Niet te moeilijk, van “1” oplopend tot hoeveel ik er doe. Ook voor de hoogstook die ik het tegenwoordig met een keramische potlood.

glazuursamples genummerd

 

Glazuursamples genummerd door de gaatjes in de achterkant te slijpen

Aan de gang

proefplaatje standaard

Een sample

Aan de linkerkant zie je hoe mijn samples er uit zien voor gebruik. De bovenkant heeft een reliëf en wordt drie keer geglazuurd. Onder de stippellijn, twee keer. Zo kan ik ook zien of de glazuur loopt. De standaard is ook zelf gemaakt. Deze heeft een hoek van ongeveer 70 a 80 graden. De samples zijn gewoon biscuit gebakken. Het voordeel van samples zelf maken, is dat je dezelfde klei gebruikt en wat dat betreft niet voor verrassingen komt te staan.

 

Goed, tijd om aan de gang te gaan.

 

Eerst maak ik de plek waar ik ga werken, zorgvuldig met een natte doek schoon. Ik wil geen kruisbesmetting met andere grondstoffen. Dan zet ik de weegschaal op zijn plek.Uiteindelijk verzamel ik alle grondstoffen bij elkaar op m`n werkplek, zodat ik niet hoef te lopen en me kan concentreren op het afwegen.

Voor elke grondstof gebruik ik een vierkant stukje papier. Op het papier heb ik de naam van de grondstof geschreven. Dit hergebruik ik dus. Ik heb een “tarra” instelling. Ik leg het papiertje erop, druk op “tarra” en de meter staat weer op nul. Onmisbaar.

 

Eerst zorg ik dat in ieder potje 10 gram aan basis glazuur in zit. Op de potjes plak ik met papier plakband het nummer van het glazuur wat ook in de Excelsheet staat en wat dus ook overeenkomt met de sample. Elke grondstof wordt dan afgemeten op grammen (1 % is dan 0,1 gram) en in het juiste potje gedaan. Dat is ook weer gemakkelijk met het papiertje, met een zachte kwast veeg ik het schoon en in het potje.

 

Heb ik alle potjes gevuld, dan maak ik het aan. Omdat ik geen lijmpoeder gebruik, gebruik ik Pehatine. 2 delen gedemineraliseerd water op 1 deel Pehatine. Met een kwast roer ik het en vul het met de Pehatine mengsel aan tot het dun genoeg is. Dan zeef ik het met een 80 mesh zeef over in een ander potje.

 

Let op! Met de waaierkwast roer ik als het ware de glazuur door de zeef heen. Alles op de kwast is nu ook fijn, ik maak hem niet schoon maar gebruik de kwast voor de andere kant van de zeef om al het overige wat daar nog op zit ook in het nieuwe potje te kunnen doen. De rede waarom ik tussendoor niet de kwast schoonmaak is omdat alle ingrediënten nodig zijn. Met het afspoelen van de kwast, kan ik wel eens een klontje van het een en ander wegspoelen. Het onderstaande potje krijgt dan ook het plakbandje van het andere potje.

 

Uiteindelijk kwast ik met een waaierkwast drie lagen op de bovenkant met het reliëf en twee lagen op de onderkant van dezelfde kant. Zo kan ik precies zien wat de dikte met de test doet en of het loopt.

 Glazuur op een vierkant papiertje

 

De grondstof koperoxyde op een stukje papier afgewogen

 

glazuur rek

 

De rekken waarin de testsamples en goedgekeurde samples voor productie worden bewaard

Dan bak ik de samples met het reliëf naar boven zodat lopers ook zichtbaar worden en documenteer de uitslag. Geslaagde samples  gaan naar een verzamelbox waar alleen geschikt voor productie samples in komen. De andere samples gaan in een verzamelbox waar we nog aan moeten werken. Ik kan je vertellen, van elke twee ladingen gaat er ongeveer één naar de “OK” box. Ik maak er minstens 6 per keer……

 

Aan de linkerkant zie je hoe ik ze bewaar.  De linkerbox zijn m`n samples, in het midden de goedgekeurde voor productie aardewerk en rechts de goedgekeurde voor productie steengoed. Deze manier van registratie doe ik sinds vorig jaar. Daarvoor maakte ik proeven op tegels.

Tot slot:

Waaierkwast

 

Een waaierkwast. Niet alleen handig voor samples te glazuren maar ook handig om gewoon je werk te glazuren

Gebruik van een zeef.

 

Druk, voor dat je de glazuur in de zeef giet, eerst even het midden omlaag met je vinger. Dan loopt de glazuur naar het midden van de zeef i.p.v. naar de zijkanten.

Zorg dat het potje onder de zeef past.

 

Zorg dat het potje onder de zeef past. Anders loopt het glazuur langs het potje op je tafel.

 

Potjes van de pastasaus van de AH.

 

Deze doosjes passen precies onder een kleine zeef. Pastasauzen bij de AH. Ook erg lekker!

Doosje

 

Deze doosjes kun je goedkoop bij de Blokker of Action halen. Ik heb hoge doosjes omdat ik in deze doosjes ook m`n testglazuur aanmaak.