Glazuur vouten :-)

Ik wilde wel alle glazuurfouten hier op deze pagina zetten, maar daar ben ik maar niet aan begonnen… In plaats daarvan heb ik een document gemaakt dat je onder de knop “Documenten” kunt downloaden. Zoals de grondstoffenlijst, heeft ook deze een versienummer en jaartal. Elk jaar zal ik proberen om de allernieuwste fouten op te sporen en in dit naslagwerk bij te zetten. Onderstaande vind je ook in het document terug, daarom is er geen printknop geplaatst.

 

Maar voor nu wil ik het hebben over hoe je problemen kunt voorkomen voor het glazuurwerk de oven ingaat. Het glazuur aanmaken, heb ik al eerder besproken.

♦ Als je biscuit- of aardewerk gestookt voorwerp nat wordt (als er nog geen glazuur op zit) kan het geel uitslaan. Dit verdwijnt weer als je er glazuur over doet. Het is zwavel of zout die geel wordt als het in aanraking komt met water en verdwijnt ook weer als het gestookt wordt.

 

Gebruik altijd glazuur, of transparant glazuur over aardewerk. Het blijft poreus en zal stof en vuil opnemen. Ook is het mogelijk dat het geler wordt omdat het vocht uit de omgeving aantrekt. Met gebruik van glazuur voorkom je dit. Als je hoog stookt zonder glazuur, geeft dat geen probleem. Het is voldoende gesloten om geen vuil en vocht op te nemen.

 

Komt je biscuit gebakken werk uit de oven, doe er dan een doek over of plastic om stof en vuilbesmetting te voorkomen.

 

Zorg dat je glazuur bijna zo dik is als room. Smeert je glazuur niet fijn, voeg dan glycerine toe. Dit is   bij elke drogist te koop. Het is een heldere vloeistof en zorgt ervoor dat het water “dikker” wordt waardoor je glazuur niet direct al zijn vocht verliest aan de scherf. Doet het dan nog niets, dan kun je een klein beetje geconcentreerde Pehatine gebruiken. Niet bij voorbaat beginnen met Pehatine. Als het niet hoeft, niet doen.

Maak je scherf stofvrij. Dit kun je doen door een vochtige doek te gebruiken of af te stoffen met compressorlucht. Liefst wel een olievrije compressor. Je wil geen olie op de scherf hebben. Was het niet af. dan heb je kans op blaasjes als je je glazuur opbrengt. Het water moet er toch ergens uit....

Schuren is ook altijd goed, hier verwijder je oppervlakkige (mogelijke) verbrandingsstoffen mee waardoor je mogelijke gas onder het glazuur vermindert. Wel heel goed afstoffen! Maak het niet te glad, op licht ruwe oppervlaktes houd het glazuur zich beter.

 

Maak je poeder aan dan is het altijd goed om te zeven. Daardoor vermengt het water zich beter met je glazuur en bindt het zich ook beter. Ongebonden water met glazuur loopt zo het glazuur weer uit waardoor het glazuur heel slecht smeerbaar wordt. Links zie je een proefje. Hier hebben ze twee verschillende glazuren met een lepel op een plaat hout gegoten. Na een minuut hebben ze de plank schuin gehouden. Nu zie je bij test 2 dat het water zo het glazuur uitloopt. Daar direct onder zie je wat er over blijft. Dit kun je niet met goed fatsoen op je scherf zetten! Het beste is als water in je glazuur blijft, totdat het opgedroogd is. Zo blijft het glazuur smeerbaar.

 

Doe het zeven alleen met gewone poeder. Zitten er kristallen in of ilmeniet, deze dan na het zeven inbrengen.

Glazuur loop

 

Glazuur dat niet goed gebonden is met water, is niet goed te verwerken.

Ga je een kopje, kom of mok glazuren, glazuur dan eerst de binnen of buitenkant en laat het drogen. Doe je beide kanten, dan sluit je het vocht op waardoor het drogen veel langer duurt. En je zult verbaasd zijn hoelang er dan nog vocht in de scherf blijft. Ook tussen de lagen het glazuur voldoende laten drogen.